بيوتكنولوژي كشاورزي

با كسب دانش فنی تولید فرآورده های دارویی نوتركیب انستیتو پاستور از این پس انواع مواد دارویی بیوتكنولوژی را می توان در مقیاس واستانداردهای قابل قبول جهانی در داخل كشور تولید كرد.

زیست فناوری، فناوری مبتنی بر زیست شناسی است كه بطور روزافزون در صنایع مختلف همچون كشاورزی، علوم غذایی و پزشكی كاربرد دارد.رویكرد جهانی به دانش زیست فناوری طی دهه های گذشته نشانگر اهمیت این دانش و نقش خاص آن در صنعت و اقتصاد كشورهای مختلف است به طوریكه بسیاری از فرآورده های مختلفی كه در زندگی انسان مورد استفاده قرار می گیرد حاصل به كارگیری دانش زیست فناوری و بخصوص فناوری تولید فرآورده های نوتركیب است.محصولات نوتركیب كه با دستكاری های ژنتیكی و تغییرات DNAدر موجودات مختلف همراه است موجب تحول عظیمی در نوع و تنوع فرآورده های دارویی مورد مصرف شده است به طوریكه امروزه شاهد مصرف فرآورده های نوتركیب دارویی با وزن مولكولی بالا به جای مولكول های شیمیایی كوچك دیروز هستیم.

با افتتاح مجتمع ملی تولید فرآورده های دارویی نوتركیب پاستور در منطقه غرب آسیا ایران تنها كشوری است كه توانایی تولید فرآورده های دارویی نوتركیب را بصورت صنعتی پیدا كرده ممكن است كشورهای دیگری هم اقدام كرده باشند ولی هنوز به مرحله تولید صنعتی نرسیده اند.مجتمع ملی تولید فرآورده های دارویی نوتركیب در مجموعه ای به مساحت ۵۰هزار مترمربع ایجاد شده و شامل بخش های مختلف بخش تولید واكسن هپاتیتB، بخش تولید استرپتوكیناز، بخش تولید آلفا اینترفرون، بخش تولید اریتروپویتین و بخش فرمولاسیون و بسته بندی است. رییس انستیتو پاستور ایران در گفتگو با ایرنا گفت: «در مجتمع تولید فرآورده های دارویی نوتركیب مواد اولیه و محصولات نهایی پروتئین های نوتركیب دارویی شامل واكسن هپاتیت B ، اریتروپویتین، اینترفرون و استرپتوكیناز در مقیاس صنعتی تولید می شود.» منظور از محصولات نوتركیب داروهایی است كه با دستكاریهای ژنتیكی و تغییرات DNAدر موجودات مختلف همراه است این داروها منجر به تحول عظیمی در نوع و تنوع فرآورده های دارویی مورد مصرف می شود.به گفته رییس انستیتو پاستور ایران مجتمع تولید فرآورده های نوتركیب در شرایط فعلی با تولید یك میلیون واكسن هپاتیت B قادر به رفع نیازهای داخل است.


پژوهشگران در پورتو ریکو با هدف یافتن روشهای نوینی در تولید سوختهای زیستی ارزان و انبوه در معده نوعی حلزون دریایی باکتریهایی را کشف کردند که می توانند مولکولهای سلولز چوب را نصف و آنها را مصرف کنند.
به گزارش خبرگزاری مهر، ارگانیسمهای میکروسکوپی شامل باکتریها، سیانوباکتریها، قارچها و میکروجبلکها فاکتورهای بیولوژیکی هستند که به عنوان منابع موثر سوختهای زیستی در نظر گرفته می شوند. این سوختها که تداخل بسیار کمی با محیط زیست دارند می توانند در آینده جایگزین نفت و سایر سوختهای فسیلی شوند. درحال حاضر مهمترین سوخت زیستی که در بازار آمریکا عرضه می شود اتانول است که در این کشور از تخمیر قند گندم تولید می شود. این نوع محصول با توجه با افزایش قیمت غذا در سطح جهانی انتقاداتی را برانگیخته است. به همین منظور گروهی از دانشمندان دانشگاه پورتو ریکو که نتایج یافته های خود را در اجلاس انجمن میکروبیولوژی آمریکا در بوستن ارائه کرده اند به دنبال آزمایش توده های زیستی جدیدی هستند که از آنها برای تغذیه میکروارگانیسمهایی که باید قند را به اتانول تخمیر کنند استفاده شود. تحقیقات این دانشمندان نشان می دهد که مناسبترین ماده، توده زیستی "لینگوسلولوزیک" است که می تواند از پسماندهای چوب، کاغذهای قابل بازگشت به چرخه طبیعت و زباله های محصولات کشاورزی در تولید انرژی استفاده کند. در این روش قند لازم برای تخمیر از داخل سلولز چوب تامین می شود. این محققان در جستجوی اکوسیستمهای مجهز به ارگانیسمهای نادری هستند که توانایی تولید آنزیمهایی را دارند که می توانند این قندها را از پسماندهای چوب استخراج کنند. در این خصوص این پژوهشگران توضیح دادند: "ما بعضی از حلزونهای اقیانوسی را یافتیم که از پسماندهای چوبهای ریخته شده در اقیانوس مصرف می کنند و این کار را با کمک باکتریهایی که در معده خود دارند انجام می دهند. این باکتریها آنزیمهایی تولید می کنند که مولکولهای سلولز را نصف می کنند و می توانند در تولید اتانول مفید باشند."